· 38

प्रतिसेनाया मध्ये सा धावति सदय एव सं्रान्ता | भूयो गुरं घनेरपि धान्ये: परिपूजयेच्च कारयिता ॥ ४२ ॥

यच्छिरसि प्रक्षिपेचिताभस्म । सतु विद्धिष्टो रोकै-

कारस्करस्य पतै. रष्टसदसैर्निपातितैर्मरुता । जुहूुयात्सपादपांसुभि-

रुच्चाटकर भवेद्रिषाः सद्यः ॥ ४५ ॥ सेनां संस्तम्भयितुं विषतर्सुमनःसहस्रकं जुहुयात्‌ ।

ताबद्धिस्तत्पत्र जैहयान्मन्त्री च तां निवतेयितुम्‌ ॥ ४६ ॥

विषतरूमयीं च राच्रोः प्रतिङ्तिमसकृदखतिष्ठितप्राणाम्‌ । छिन्तवा च्छिन्तवा काको- दकवबसाक्तैः सहखमष्टो च ॥ ४७ ॥

असितचतुदंयां त- ्रात्रञहयादरण्यकेऽषैनिशि । तन्निचतुदंशीप्रयोगा- द्वोङ्‌ म्रियते रिपुने संदेहः ॥ ४८ ॥

'स्ववसारक्तोपेते- जैहुयास्पत्रश्टूकवायसरयोः ।

न्रियतेऽरातिमेत्त- स्तून्मन्तसमित्सहखहोमेन ॥ ४९ ॥

संस्थापितानिलखां तां प्रतिकरुतिमु्णोदके विनिश्चिण्य । प्रजपेदुन्मादः स्या- | च्छत्रोदुरधाभिषेकतः शान्तिः ॥ ५० ॥ 1. शवसा०

रतचिविम्बगतामरणां करयुगपरिक्कपरश्यूकतजेनिकाम्‌ । ध्यात्वायुत प्रजप्या- न्मारथितुं सद्य एव रिपुनिवहम्‌ ॥ ५१ ॥

द्धा मारयति सब जपविधिना । सिहस्था बाणधनु-

दथ करिणो रोगिणो भवन्यचिरात्‌ | तत्पर्णेश्च विनाश.

द्रोगा नश्यन्ति दन्तिनामचिरात्‌ । तव्युष्पेमेधुराक्ते-

त्रिमधुरयुतेरनियक- पत्रेमेत्ता भवन्ति ते सदयः । रक्षाकरस्तु करिणां तञ्नापितपच्चगव्यङ्ेपः स्यात्‌ ॥ ५५ ॥

आञ्यतिरराञ्यनिलयक- दुग्धोदकपच्चगव्यतण्डुल्कैः । सघृतैश्च प्रयेकं सहखहवनं गजश्ववधनकछरत्‌ ॥ ५६ ॥

छित्त्वा निभिद्य पज्चधा भूयः । आश्चाक्रमेण पञच्चा-

दाङकः कौमोदकी दिशाक्रमतः । पञ्चेति पच्चगव्ये

तेष्वथ संपाय साधु संपातम्‌ । पुनरपि तावज्ञप्त्वा

बि हरेत्तत्र तत्र तन्मन्त्रैः । पुरराष्ट्रामाणां

रक्षेयं तत्र वधते महारक्ष्मीः । धनधान्यसमृद्धिः स्या-

पद्मोत्परङ्कमुदहुते- गपपन्नीव्राह्मणान्वक्षीक्रुरुते । कडाररोणहोमै- विट्‌टद्राञ्जातिभिस्तथा भामम्‌ ॥ ६२ ॥

करं मुङ्खन्दं वि चिन्य रविबिम्बे । व्यद्यस्तपुरुषभगवति-

साध्याख्याक्षरगभितं मनुममुं पत्र छिखित्वा च त- चक्रीहस्तमृदा करतप्रतिकृतर्वैन्यस्य मन्त्री हृदि ।

सप्राहं सथ पुत्तङीमभियुख संस्थाप्य संध्याब्ये जप्यादृष्टशतं चिराय वदतां गच्छयसो निश्चयः ॥ ६४ ॥

न्रीहदीणां जुहू यान्नरोऽष्टशतक संवत्सराद्रीहिमा- न्गोदुग्धेः पञ्चुमान्धृतेः कनकवान्दघ्रा च सर्वद्धिमान्‌ । अन्नेरन्नसमृद्धिमांश्च मधुभिः स्याद्रननवान्दूबेया- प्यायुष्मान्प्रतिपद्धूतन महतीं सद्यः श्रियं प्रापरुयात्‌ ॥

छान्तं मरत्तसयवणेयुतं सवाद संवीप्स्य शूडिनिपद्‌ं च सदुष्टशाब्दम्‌ । पच्चान्तकं सदहनं परिभाष्य हान्त हुंफद्विठान्तमिति शखिनिमन्त्रमेतत्‌ ॥ ६५ ॥ ९. 14

ऋषिर्दीधतमादछन्दः कड्ब्दुगो च देवता । दुगो हृद्वरदा शीषै शिखा स्याद्धिन्ध्यवासिनी ॥ ६६ ॥

वमं चासुरमर्दिस्या युद्धपूवेप्रिये तथा । त्रासयद्धितयं चाद्ं देवसिद्धसुपूजिते ॥ ६७ ॥

नन्दिन्यन्ते रक्षयुगं महायोगेश्वरीति च । रुिन्यादयं तु पञ्चाङ्गं हुफडन्तमितीरितम्‌ । अङ्कक्ेव रक्चाञररोक्त प्रहनिवारणम्‌ ॥ ६८ ॥