· 31

परिगितमपि जन्तुं प्राप्रयाच्छरीः समग्रा । घनविभवसमृद्धया नियमाहादयन्ती

बिस्वं श्रीसृक्तजापी निजभुवि मुखजो वधयित्वास्य पूव पत्रैखिस्वादुयुक्तेः ऊुसुमफलसमिद्धिस्ततस्कन्धभेदे: । तन्मृङेमेण्डङासराक्सुनियतचरितोऽसो हृतान्निमखास्मा रूपं परयेद्रमायाः कथमपि न पुनस्तक्कुठे स्यादलक््मीः ॥

हृदयकमल्बणेतः परस्ता- दमृतमनन्तयुगं ततश्च सिन्ये । हृतवहदयितेयसौ रमायाः भ्रवरधनाथिभिरथितो हि मन्त्रः ॥ १९॥

वक्षोऽस्य स्यारषिरछन्दसि सुमतिभिरक्तो विराड्देवता च श्रीदेवीपद्धिनीभ्यां हृदयकरिरसी विष्णुपल्या शिखा च ।

मेदोरेफाहदार्णैरपि च कमलरूषाक्षरवमंसाखां ताराद्याभिनेमोन्ताभिरिति निगदितं जतियुक्ताभिरङ्गम्‌ ॥

पद्यस्था पदानेत्रा कमट्युगवराभीतियुग्दोःसरोजा देहोत्थाभिः प्रभाभिखिभुवनमखिङं भासुरा भासयन्ती । मुक्तादाराभिरामोन्नतङ्चक्छा रतमजीरकाच्ी- ्रेवेयोम्य॑ङ्गदाल्या धृतमणिमङ्कटा श्रेयसे श्रीभेवेद्रः ।। २१ ॥

पद्यादौ प्रथममथाचयेत्तदङ्गैः । अष्टाभिदेरूमनुशक्तिभिस्तदन्ते

दीक्षातो जपतु रमारमेशभक्तो कक्षाणां दश्कममुं मन्नु नियलया । स श्रीमान्बहुधनधान्यसंकुरः स- न्मेधाबी भवति च वत्सरेण मन्त्री ।। २३ ॥

लितयेरयुतं जुहुयात्कमरेः । परिष्ुद्धमना नचिरातस पुन-

सवक्ण्ठमात्रे पयसि स्थितः सन्‌ । तिलक्षजाप्याढ्यतमोऽब्दमात्रा-

नन्यारवर्तैजहुत भगभेऽभ्यच्यं छक्ष्मीं सदसखं तावद्वैसवैखिमधुरयुतेवौ फटेः पोणेमास्याम्‌ । पथ्चम्यां वा सितसरसिजेः शुकवारेऽच्छपुष्पै- रन्येमोसं प्रतिहुतविधिवेत्सरैः स्याद्धनाढ्यः ॥ २६ ॥

ताररमामायाश्रीः कमले कमलाल्ये प्रसीदयुगम्‌ । बीजानि तानि पुनरपि समहालश््मीहदिन्दिरामन्त्रः ॥ २७ ॥

त्रिभिस्तु बरहेदयं शिरोभिः ` स्यात्पशच्चभिशथ्ाथ शिखा त्रिवणी । त्रिभिस्तथा वमे चतुभिर सं

हस्तोद्सुपात्रपङ्कजयुगादशो स्फुरन्रूपुर- म्ेवेयाङ्गदहारकङ्कणमहामौलिञ्बटत्टरण्डला ।

पद्यस्था परिचारिकापरिवृता श्ुङ्काङ्गरागाश्युका देवी दिव्यगणानता भवदघप्रध्वं सिनी स्याद्रमा ॥२९॥

वैस्ैः फेः प्रतिहुनेद युतं तदन्ते । आराधयेदनुदिनं प्रतिवक्ष्यमाण-

श्रीधर हृषीकेशो वेङ्कण्ठो विश्वरूपकः । वासुदेबादयश्चाङ्गावरणात्समनन्तरम्‌ ॥ ३१.॥

भारतीपावेतीचान्द्रीक्चचीभिरपि संयुता । दमकादिस्तृतीयानुरागायेश्च चतुथ्यैपि ॥ ३२ ॥

अनुरागो विसंवादो विजयो वछ्धभो मदः । इर्षो बर्श्च तेजश्धेलयष्टौ बाणा महाभ्रियः ॥ २३ ॥

अनन्तबरह्मपयन्तेः पच्चमीन्द्रादिभिर्मता । -चक्रपद्यान्तिकैः षष्ठीवजायेरावृतिः प्रियः ॥ ३४ ॥

संपूज्येवं भ्रियमनुदिनं यो क मन्त्रमेनं ` प्रोक्तां संख्यां सहुतविधिमधयुचदरिती श्राय रुक्मम्‌ ।

द्वि्रादवौग्मवति पट्युपुत्रादिभोगैः समृद्धो वर्षाहेहापदि च पदमभ्येति नियं स विष्णोः ॥ ३५॥

श्रीमन्त्रष्विति गदितेषु भक्तियुक्तः श्रीसुक्तान्यपि च जपेद्यजद्धुनेच ।

सूक्ते तु प्रथमतरे स्वयं मुनिः स्या- दुन्येषां मुनय "इमे भवन्ति भूयः ॥ ३६ ॥

आनन्दः क्द॑मथ्ैवं चिङ्कीतश्चेन्दि रासुतः । क्रस्वामथो तदन्यासामृषयः समुदीरिताः ॥ ३५ ॥

आये सृक्तत्रये च्छन्वोऽयुष्टुप्कांसे बहयपि । तदन्ययोखिष्टुबाख्यां परस्तादष्टके पुनः ॥ ३८ ॥

अनुष्टुबन्ये भ्रस्तारपङ्किदछन्दांसि वे कमात्‌ । भ्य स्यातां देवते च न्यासाङ्कविधिरुच्यते ॥ ३९ ॥ 1. अमी.

मुखगलख्दोदेदयनाभिगृद्येषु । पायूरजानुजक्घा-

खदहिरण्मयी च चन्द्रा- रजतहिरण्यखजे हिरण्याख्या । अङ्गानि जतियुञ्ज्यथ हिरण्यवणोह्यया तथाल स्यात्‌ ॥ ४१ ॥

अरुणकमरसंस्था तद्रजःपुजवणां करकमटठधूतेष्टाभीतियुग्माम्बुजा च । मणिमङ्कटविचिवाङंकृताकल्पनाते-